RESTAURATIE

Catharina bleek na een korte periode varen na de aanschaf in 1999 al toe aan een grote schilderbeurt, het houtwerk
was hier en daar rot, de verf begon te bladderen en er kwam roest uit allerlei hoekjes en gaatjes.Bovendien was het
onderwaterschip behandeld met koolteer, een materiaal dat inmiddels niet meer mag worden toegepast. Al met al
redenen genoeg om eens flink aan de slag te gaan! Eerst moest er een plan van aanpak komen waarin een aantal
belangrijke keuzes gemaakt moesten worden. Omdat roest natuurlijk altijd ongewenst is moest het schip hier totaal
van ontdaan worden, de enige echt goeie manier om dit te doen is gritstralen. Dit is een, nogal rigoureuze, manier om
metaal totaal te ontdoen van alle ‘vreemde’ materialen zoals verf en roest.

Er kleven ook nadelen aan stralen:
het staal neemt af in dikte, de ‘kraagjes’ van de klinknagels
worden dun en kunnen gaan lekken en op dunne plekken vallen
er gaten in de huid, die later weer gelast moeten worden. Door dit
lassen ontstaan nieuwe spanningen in de constructie die op hun
beurt weer een belasting voor de klinknagels betekenen en deze
kunnen vervormen en uiteindelijk weer tot lekkage kunnen leiden.
Na een uitvoerige inspectie met onder andere ultrasone meting
van de huiddikte leek het een aanvaardbaar risico. Een tweede
belangrijke beslissing was de keus voor het verfsysteem;
conventioneel of een 2-componentensysteem op basis van
epoxy. Na veel overleg met diverse experts is het een
2-componenten epoxysysteem geworden. Een hard en taai,
maar moeilijk bij te werken systeem.